Unter den Linden

Na wschód od Bramy Brandenburskiej odchodzi Unter den Linden, niegdyś jedna z najsłynniejszych alei Europy i główna arteria Berlina. Z wyjątkiem zaledwie kilku szacownych gmachów nie zachowało się tutaj nic z dawnej zabudowy. Dopiero kilkaset metrów dalej, poczynając od pomnika Fryderyka Wielkiego na koniu, zaczyna się pełen splendoru osiemnastowieczny Berlin. Pompatyczny styl architektury odzwierciedla dawne, pruskie sny o królestwie i jego stolicy, którego główną arterią miała być Unter den Linden. Mijając Friedrichstr., pierwszym okazałym budynkiem po lewej stronie jest Deutsche Staatsbibliotek – biblioteka narodowa, z milą kawiarnią wewnątrz.

Za biblioteką znajduje się Uniwersytet Humboldta (Humboldt Universität). Dzieje uniwersytetu pozwalają zaliczyć go do najświetniejszych uczelni w świecie. Do grona wykładowców należały niegdyś takie osobistości jak Hegel, Fichte, Einstein oraz bracia Grimm. Swoje stopnie naukowe zdobywali tutaj Marks i Engels. Dzisiaj los uniwersytetu jest wielce niepewny. W wyniku przeprowadzonej niedawno „czystki” ideologicznej prawie wszystkie wydziały – z wyjątkiem przyrodniczych i ścisłych – zostały albo odnowione, albo po prostu zamknięte. Wielu młodych naukowców z Zachodu doszło jednak do wniosku, że Humboldt będzie świetnym miejscem do pracy naukowej, miejscem dającym szansę na stworzenie od podstaw prawdziwie alternatywnego uniwersytetu.

Sąsiednia Nowa Warownia (Neue Wache), projektu sławnego architekta pruskiego Friedricha Schinkla, pełni obecnie funkcję Mauzoleum Ofiar Faszyzmu i Militaryz- mu. Znajdujące się wewnątrz urny z ziemią pochodzą z obozów koncentracyjnych Buchenwald i Mauthausen oraz z pól bitewnych Stalingradu, El Alamein i Normandii. Uroczysta zmiana warty honorowej przed pomnikiem odbywa się w środy o 14.30. Plac przed warownią, obecnie nazwany na cześć przywódcy partii socjaldemokratycznej – Bebel piat/ (plac Augusta Bebla), jest miejscem, w którym naziści przeprowadzali pamiętne palenie książek. Budynek o zakrzywionej fasadzie to Alte Bibliothek. Po przeciwnej stronie placu stoi gmach opery (Deutsche Staatsoper), od podstaw odbudowany według oryginalnych planów przez Knobeis- dorffa. Z wszystkich zabytkowych budowli najbardziej rzuca się w oczy dawna zbrojownia (Zeughaus), która przed wojną służyła armii pruskiej jako Sala Sławy i muzeum wojskowe. Obecnie spuszczono nieco z tonu urządzając tu Muzeum Historii Niemiec (patrz: Muzea, poniżej). Z muzeum wychodzi się na wewnętrzny dziedziniec, gdzie ujrzeć można rzeźbę Andreasa Schliitera pt. „Konający wojownicy”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>