Inne miejsca w Weimarze

Idąc prosto Frauenstr. dochodzi się do brukowanego Marktplaz rozciągającego się przed neogotyckim ratuszem oraz barwną renesansową fasadą Lucas Cranach Haus (oba budynki zamknięte dla publiczności). Między Frauenplan a rynkiem rozpoczyna się centralna arteria Weimaru, Schillerstraße, ożywiony deptak handlowy z mnóstwem antykwariatów i księgarni.

Kierując się z Marktplatz w lewo, po kilku zakrętach dociera się do Schloßmuseum, Burgplatz 4. Parter poświęcony jest Lucasowi Cranachowi pierwsze piętro to dzieło niezbyt znanych artystów dziewiętnastowiecznych Niemiec, jest tam także rzeźba Rodina i jedna z katedr w Rouen Moneta. (Wt.-nd. 10.00-18.00, IX-V

– 9.00-17.00. Wstęp 4 DM, studenci 2 DM). Sam Cranach spoczywa na dziedzińcu kościelnym Jakobskirche przy Am Graben (pn.-pt. 10.00-12.00). Wracając Am Graben i dalej idąc Jakobstr. dociera się do Stadtkirche St. Peter und Paul, okazałego kościoła, w którego ołtarzu zobaczyć można tryptyk Cranacha będącym jego ostatnim tego rodzaju dziełem. Kościół nazywany jest także Herderkirche, co zawdzięcza filozofowi Johannowi Gottfricdowi von Herderowi, który tutaj regularnie głosił kiedyś kazania (pn.-sb. 10.00-12.00 i !4.00-16.00, nd. 14.00-15.00). Kirms-Krackow Haus, Jakobstr. 10, dokumentuje epokę i życie Herdera, ale latem 1993r. muzeum było nieczynne ze względu na prace konserwacyjne.

Szkoła Bauhausu, obecnie mieszcząca się w Hochschule für Architektur und Bauwesen (Wyższa Szkoła Architektury i Budownictwa), nie posiada żadnych eksponatów związanych z kontrowersyjnym kierunkiem w sztuce wzornictwa. Jest właściwie dziełem pioniera secesji Henry’ego van de Velde, pochodzącym z 1911 r. Jeśli chcesz mieć próbkę Bauhausu, lepiej zobacz Denkmal der Märzgefallenen, pomnik projektu Gropiusa ku czci ofiar rewolucji 1919 r. (między I wojną światową a powstaniem republiki weimarskiej, kiedy to Niemcy omal nie stały się państwem socjalistycznym). Pomnik znajduje się na zabytkowym cmentarzu, za grobami Goethego i Schillera (zob. powyżej). Gdy go ukończono w 1923 r., stał się wielkim skandalem i przyczynił się do wydalenia Bauhasu z Weimaru. Szkoła przeniosła się do Dessau (i osoby zainteresowane tematem więcej informacji o Bauhausie znaleźć mogą poniżej, patrz Dessau).

O kilka kroków stąd znajduje się Franz Liszt Haus, w którym kompozytor spędził ostatnie lata swojego żyda. Instrumenty i meble są przypuszczalnie oryginalne, ale wziąwszy pod uwagę nieokiełznaną namiętność Liszta, jednoosobowe łóżko nasuwa spore wątpliwości. (Wt.-nd. 9.00-13-00 i 14.00-17.00, XI-II 9.00-13.00i 14.00-16.00. Wstęp 2 DM, studenci i emeryci 1 DM).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>