BAUTZEN (Budziszyn)

Około 50 km na północny wschód od Drezna (1 godz. pociągiem), w przedmieściach Budziszyna autostrada raptownie się urywa. Budowę tego sławnego nazistowskiego projektu przerwano na zawsze w 1939 roku, kiedy Hitler poprowadził swój naród na wojnę. Autostrada wiedzie do ważnego ośrodka kulturalnego o przeszło tysiącletniej historii. Zabytkowe wieże na wzgórzach nad Sprewą oraz stare tnury miejskie w ostatnich dziesięcioleciach stanowiły ponury widok dla wielu więźniów politycznych, trzymanych w tutejszym więzieniu. Dwujęzyczne tablice z nazwami ulic są tylko formalnym gestem mającym świadczyć o tym, że Budziszyn jest stolicą Łużyc. Sorbisches Museum (Muzeum Łużyckie) w kompleksie Orlenburg na Starym Mieście (»03591/424 03), wyjaśnia historię i kulturę Łużyczan, posiada zabytki piśmiennictwa, stroje o naturalnych rozmiarach, oraz specjalność regionu: łużyckie pisanki wielkanocne (codz. 10.00-12.30 i 13.00-17.00, XI-II 10.00-12.30 i 13.00-16.00 wstęp 2 DM, studenci 1 DM).

Do Starego Miasta idzie się z dworca kolejowego przez Rathenauplatz, potem skręca w lewo, w Bahnhofstr, przy poczcie znów trzeba skręcić w lewo w Gosch- witzstr., i wreszcie w prawo w Lavenstr. Katedra św. Piotra (Dom St. Petri) jest jedynym w Niemczech Wschodnich Simultankirche, czyli świątynią służącą jedno- cześnie protestantom i katolikom. Podział kościoła jest kompromisem zawartym w XVI w., godnym odnotowania, pomimo czterometrowej wysokości muru oddzielającego oba wyznania. Domschatz (skarbiec katedralny) – niezwykła kolekcja wysadzanych drogimi kamieniami szat, obrazów religijnych oraz cieszących oko złotych cacek – udostępniany jest turystom tylko po wcześniejszym ustaleniu wizyty. Prośby w tej sprawie kierować należy na adres: Dom St. Petri zu Bautzen, 02625 Bautzen. Katedra otwarta VI-IX 10.00-12.00 i 13.00-17.00, V i X 10.00-12.00 i 13.00-15.00. Od katedry w dół prowadzi wąska uliczka An der Petrikirche, którą dotrzeć można do znajdującej się po prawej stronie Nikolaiturm. Przechodząc przez bramę, warto zwrócić uwagę na twarz wyrzeźbioną nad wejściem. Miejscowa ludność twierdzi, że jest to podobizna jednego z byłych burmistrzów, którego żywcem zamurowano w wieży za to, że w XVI w. otworzył bramy miasta dla husyckich najeźców. Za murem rozciągają się ruiny Nikolaikirche, w pobliżu których znajduje się cmentarz (codz. od świtu do zmierzchu).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>